Technologia Wimax
Wimax , czyli Worldwide Interoperability for Microwave Access to technologia umożliwiająca bezprzewodowy dostęp do Internetu korzystając z łącza radiowego. Technologia opiera się na 2 standardach: IEEE 802.16 a także ETSI HiperaMAN, dzięki którym możliwa jest współpraca pomiędzy sprzętem różnych firm.
Szybkość transmisji danych łączy technologii Wimax wyliczana jest na 75 Mb/s, i oznacza to możliwość skutecznej konkurencji z tradycyjnymi rozwiązaniami przewodowymi. Jednakże przy dzisiejszym stanie infrastruktury oraz dostępnym urządzeniom realna szybkość łączy przy wykorzystaniu tej technologii nie przekracza 2 Mb/s. Tak mizerna przepustowość spowodowana jest kilkoma czynnikami. Ażeby móc uzyskać najwyższą przepustowość odległość pomiędzy stacja nadawczą a anteną nie powinna być większa niż 10 km. W rzeczywistości, ponieważ mamy niezbyt rozwiniętą sieć nadajników osiąg ten jest nieosiągalny. Aczkolwiek maksymalna odległość pomiędzy stacją nadawczą i stacją odbiorczą zapewniającą niezawodność to około pięćdziesiąt kilometrów. Aczkolwiek w rzeczywistości odległość ta jest dużo mniejsza, a wszystko przez rzeczy stojące na linii sygnału z stacji nadawczej do anteny odbiorczej. Wszelki budynek, krzak, góra znajdująca się pomiędzy anteną nadawczą a anteną odbiorczą zakłóca sygnał a to uniemożliwia wysoką jakość usługi.
Technologia Wimax jest wykorzystywana zazwyczaj tam, gdzie nie można uzyskać łączy do Internetu przy użyciu tradycyjnych łączy przewodowych. Może także służyć do tworzenia bezprzewodowych miejskich sieci komputerowych (MAN).
You must be logged in to post a comment.